Една измислена галерија го претвори пробиениот рок за реновирање во значаен културен настан. Изложбата Недовршено отвори со празен ѕид, кофа под местото каде што капе и необична сигурност во сопствената концепција.
Кураторката објасни дека просторот ја преиспитува нашата потреба сè да биде завршено. Особено силно ова го почувствувале посетителите што дошле до тоалетот и затекнале врата потпрена до ѕид, без видлива намера наскоро да се монтира.
Главното дело е сината кофа, поставена точно таму каде што ја оставил молерот. Под неа пишува Собирање на отсутното. Авторот засега е наведен како непознат, бидејќи мајсторот не се јавува на телефон.
Пред празниот ѕид двајца поканети гости дискутираа за храброста на негативниот простор. Едниот забележа суптилна напнатост. Другиот рече дека ја чувствува. Напнатоста доаѓаше од продолжниот кабел врз кој стоеја.
Една посетителка побара да ја купи кофата. Галеријата ѝ понуди разговор со советник за колекционери. Жената појасни дека и кај неа прокиснува, што беше оценето како особено лично читање на делото.
Тука можевме да напишеме дека не ја разбирате современата уметност. Ама и ние ја видовме сметката од продавницата за бои, залепена на дното. Да ѝ дадеме шанса барем на кофата.
Непосредно пред говорите се појави електричарот и праша кога ќе му платат. Публиката го награди со аплауз, препознавајќи силен перформанс за несигурната работа. Човекот повтори дека зборува за вистинската фактура.
Директорот соопшти дека изложбата нема утврден крај, бидејќи затворањето би ја нарушило идејата. Изведувачите ја поддржаа одлуката и потврдија дека и тие засега немаат конкретен датум кога ќе се вратат.
Откако гостите си заминаа, во тивката сала продолжи да капе. Кофата уредно ја собираше водата. Беше единствениот учесник на отворањето што ја разбра својата задача и ја заврши без дополнително објаснување.
