Во една измислена општина денес свечено започна постапката за разгледување на можноста за санирање мала улична дупка. На настанот присуствуваа седум функционери, двајца советници и еден граѓанин што само бараше паркинг.
Црвената лента беше поставена околу оштетувањето за јавноста полесно да ја препознае институционалната реакција. Дупката доби свое место во протоколот, веднаш по химната и пред освежувањето за поканетите гости.
Првата комисија ќе утврдува дали станува збор за дупка или за недостиг на асфалт. Втората ќе ги усогласи термините. Третата ќе провери зошто првите две сè уште немаат службени автомобили.
Еден жител понуди веднаш да донесе кофа материјал и да ја пополни. Предлогот беше оценет како добронамерен, но опасно конкретен. Човекот беше замолен да не го прескокнува развојот на локалната демократија.
За потребите на анализата е нарачана фотографија од дупката од шест агли. Седмиот агол ќе се снима подоцна, откако работна група ќе утврди од која страна проблемот изгледа најмал.
Можеби сега си мислиш дека ова можеше да се заврши со лопата. И токму поради такви непромислени ставови никогаш нема да бидеш претседател на поткомисијата за претходно разгледување на лопати.
На свеченото сечење на лентата, главниот функционер ја истакна важноста на континуитетот. Вети дека граѓаните и следната година ќе можат на истото место лично да го следат напредокот на проектот.
Во меѓувреме заврна дожд и дупката се наполни со вода. Во првичниот извештај ова е заведено како целосна пополнетост. Делегацијата се фотографираше покрај резултатот, внимателно избегнувајќи да стапне во него.
За утре е закажан итен состанок за отстранување на водата. Асфалтот засега останува во втората фаза. Дупката е единствениот учесник во постапката што редовно се појавува на работа.
