Основно училиште воведе потпис од ученикот како доказ дека родителот ја примил писмената забелешка, откако татко ја изгубил поканата за разговор за изгубени покани. Наставничката му ја предала лично при преземањето на ќерка му. До излезот тој успеал да ја остави на прозорецот во ходникот, каде што ја нашла ќерката.

„Ја ставив таму за да имам слободни раце додека ѝ ја закопчувам јакната“, објасни таткото. „После таа ми кажа дека сум заборавил нешто, па се вратив да проверам дали сум ја поздравил наставничката.“ Според ќерката, ја поздравил двапати и вториот пат ѝ ветил дека ќе дојде штом добие покана.

По краток состанок, наставниците решиле учениците да ги чуваат поканите до денот на разговорот и да ги потсетуваат родителите кога треба да тргнат. Доколку родителот сепак заборави, ученикот може да побара оправдување до крајот на неделата, со потпис од друг возрасен што знаел за терминот.

Таткото пристигнал навреме на следниот разговор. Кога наставничката го прашала за поканата, тој покажал кон ќерка си и рекол дека овојпат ја донел цела.