Наставничка на вечерен курс застана среде диктат за да го најде редот на листот, по што двајца полазници побараа да ја повтори тишината. Едниот веќе ставил запирка. Другата оставила празен ред бидејќи наставничката кренала прст и според неа тоа значело дека следува нешто важно, само бавно.

„Јас слушнав пауза, па уште една пауза“, рече полазникот. „Првата ја запишав, за втората не бев сигурен дали е дел од реченицата или е затоа што некој влезе во ходникот. Ја замолив да почне од местото каде што престана да зборува.“

Наставничката повторно замолчела, овојпат гледајќи во часовникот за да трае исто. Едната полазничка завршила порано и прашала дали смее да продолжи на следниот ред. Другиот ја замолил да не зборува, бидејќи поради неа не ја слушнал последната секунда од паузата. Наставничката им дала уште една пауза, без да им каже дека почнала.

На крајот им ги вратила тетратките со забелешка дека запирката е вишок. Полазникот побарал да ја прочита целата реченица за да чуе каде точно не ја ставила.