Сметководителка во скопска фирма вчера остана по работното време да ја затвори месечната пресметка на прекувремените часови. Во 18 часот ја облекла јакната, но колега на вратата ѝ ја подал и нејзината евиденција. Последното поле, за часот на заминување, било празно. Кога се вратила да го внесе листот, часот што планирала да го запише веќе поминал.

„Во шест и десет внесов дека сум си отишла во шест и десет“, рече сметководителката. „Потоа ми требаа уште четири минути да го проверам збирот. Колегата ми рече да не цепидлачам за четири минути, па ме замоли неговите три од минатиот четврток сепак да ги додадам.“

Раководителот предложил да ја заклучат пресметката во 18:30 и да внесат сè што ќе сработат дотогаш. Во 18:31 ја повикал сметководителката да потврди дека е заклучена. Таа потврдила и го замолила да го запише времето на повикот, бидејќи повеќе немала каде да го внесе.

Утринава фирмата ја одобри исплатата. За да се избегне истата ситуација идниот месец, сметководителката доби колега што ќе ја води нејзината евиденција. Тој уште првиот ден праша кој ќе му ги брои часовите додека ја чека да си оди.