Триесет и едногодишната Ана стана да си оди од интервју за работа во една скопска фирма откако менаџерот ѝ ја кажа почетната плата. Додека ја отворала вратата, тој ѝ понудил три илјади денари повеќе и ја замолил да седне за да го завршат разговорот. Првичниот износ ѝ го соопштил откако двапати ја прашал каде се гледа за пет години.

„Му реков дека за таа плата се гледам во автобус накај дома“, рече Ана. „Кога ми понуди повеќе, прашав дали тоа ми е новата почетна плата. Ми рече да не брзаме, уште сме кај прашањата.“ Ана ја пуштила кваката, но останала до вратата. Менаџерот додал уште две илјади за да се врати на столчето.

При крајот на интервјуто, менаџерот ја прашал зошто ја напуштила претходната работа. Ана рекла дека таму чекала две години за покачување, а тука добила две за помалку од минута. Менаџерот го запишал одговорот и ја пофалил што знае да преговара.

Следниот ден фирмата ѝ испратила понуда со првичната плата. Во пораката додале дека за покачување ќе може да разговараат штом најави дека си оди.