Скопска фирма почна да ја мери паузата за ручек од првиот залак за попрецизно да утврди колку време вработените навистина јадат. Раководителот стои до масата со штоперица и ја вклучува кога некој ќе ја крене виљушката до уста. Од понеделник вработените ги носат чиниите на работните маси и чекаат ручекот да се излади пред да отидат на пауза.

„Ми тргна време кога дувнав во супата. Му реков дека ако го брои дувањето, нека ми брои и кога воздивнувам на состанок“, рече една вработена. Раководителот се согласил да го мери дувањето посебно, за на крајот од денот да види каде има простор за заштеда.

До средата колегите почнале да ручаат во парови. Едниот поставувал службени прашања, другиот џвакал и кимал. Раководителот морал да ја запре штоперицата бидејќи кимнувањето се водело како учество на состанок.

Фирмата потоа закажа состанок за да утврди дали јадењето влијае врз работата. Го закажа во дванаесет. Во поканата пишуваше секој да си донесе ручек.