Посетители на изложба во градски културен центар застанаа на првото скалиште и побараа авторката да им го објасни делото. Изложбата била преместена на втор кат, но кураторката што ги пречекала на влезот им рекла да се качуваат полека и да обрнат внимание на просторот. Половина од гостите ја сфатиле инструкцијата буквално и почнале да ги разгледуваат истрошените рабови на скалите.

„Си помислив дека е за тоа како сите се качуваме по ист пат, ама никој не забележува што останува зад нас“, рече една посетителка. Кураторката ѝ објаснила дека сакала само да предупреди за лабавата плочка на третата скала. Посетителката рекла дека тоа го прави делото уште подобро.

Кога авторката слегла да види зошто горе нема никого, гостите ја прашале дали смеат да продолжат или со тоа ќе го нарушат делото. Таа ги повикала да се качат. Двајца останале долу за да видат како ќе изгледа поставката кога ќе се испразни.

Галеријата најави разговор со авторката по затворањето. Посетителите побараа да се одржи на третиот кат, каде што уште никој нема објаснето што значат скалите.