Скопјанка синоќа ја исполни дневната цел за пешачење со кружење низ станот, па седна да одмори пред последните шест чекори до кревет. До десет часот ѝ недостигале четиристотини чекори, а надвор веќе врнело. Партнерот се понудил да ги брои круговите од троседот, каде што пред тоа ја чекал да седне заедно со него.

„Прво одев до кујната, ама таму секојпат ми текнуваше нешто да завршам“, рече таа. „Ја скратив патеката до ходникот. На третото поминување ме праша дали тропнал некој. Му реков дека сум јас и дека ќе поминам уште триесетина пати.“

Партнерот изгубил број кога станал да ѝ направи место кај вратата. За да бидат сигурни, таа додала уште два круга, а тој повторно седнал за да може непречено да ги изброи. Кога се согласиле дека целта е исполнета, таа го замолила да ѝ го отстапи неговото место, бидејќи било поблиску.

Утредента партнерот си поставил иста дневна цел. Првите шест чекори ги направил кога станал да ѝ каже дека синоќа ја заборавила отворена вратата од спалната.