На еден европски аеродром, патничка што чекала изгубен багаж доби известување дека куферот влегол во програмата за чести патници. Додека таа три дена чекала во истиот град, куферот поминал низ четири земји. Авиокомпанијата ѝ честитала за поминатите милји и ја замолила да оцени како поминал последниот лет.

„Реков дека не знам, не бев на него“, изјави патничката. Службеникот ѝ објаснил дека затоа оценката може да ја остави подоцна, откако куферот ќе пристигне. Кога прашала кога ќе биде тоа, ѝ прочитал две можни врски, од кои едната вклучувала ноќевање во град што таа одамна сакала да го посети.

Патничката побарала куферот да се врати со првиот директен лет. Ѝ одговориле дека може, но дека така ќе се откаже од милјите за последните две преседнувања. Таа се согласила. Службеникот ја замолил да почека додека да провери дали истото може да го одобри и одделот за лојалност.

Куферот пристигна следното утро. На излезот патничката побара да ѝ ги префрлат барем преостанатите милји. Ѝ рекоа дека мора лично да ги побара патникот што ги поминал.